ก็คงเป็นแค่ "ความฝัน" ที่ยังฝันถึงอยู่เสมอเมื่อมีโอกาส และเมื่อเร็วๆ นี้ก็มีโอกาสได้ฝันถึงมันอีก เมื่อมีคนส่งรูปๆ หนึ่งมาให้ทางเมล์…

 

********************************

 

ในวัยเด็ก เราชอบคลุกคลีอยู่กับพี่สาวคนที่สองเป็นประจำ เวลาเธอมีกิจกรรมอะไร เป็นต้องขอมีเอี่ยวบ้าง นิดหน่อยก็ยังดี จนบางทีเราไม่ได้ขอ แกก็ให้เอี่ยวเอง เหอะๆ

 

พี่สาวคนนี้เป็นคนที่ชอบศิลปะมาก โดยเฉพาะการวาดรูป เนื่องจากเธอมีพรสวรรค์ทางด้านนี้อยู่แล้ว การเข้าเรียนต่อศิลปากร จึงไม่ใช่เรื่องยาก

 

By product ของเธอ คือ ความสามารถในการวาดรูป (พอได้) ของเรา  แต่ก็ไม่ได้โดดเด่นหรือเลิศเลอขนาดจะใช้เอาไปเข้าศิลปากรแบบเธอได้ ความสามารถที่มีอันน้อยนิดอยู่แล้ว เริ่มถดถอย เมื่อเราเข้าเรียน ป.ตรี เราแทบจะไม่ได้จับดินสอ หรือระบายสีเลย

 

การวาดรูปด้วยสีน้ำ กับ สีชอร์ค เป็นสุดยอดการวาดรูปที่เราใฝ่ฝันอยากวาดเป็น

 

เมื่อสองปีที่แล้ว มีโอกาสได้เรียน สีน้ำ ที่ สวนสมเด็จย่า (แหล่งหากิน) แม้ภาพสีน้ำ จะเป็นภาพที่เราชอบมากที่สุด แต่ดูเหมือนการวาดรูปแบบนี้จะไม่เหมาะกับเรา เพราะพอมาเรียนแล้ว ก็รู้ตัวว่า ความสามารถไม่พอ

 

มีคนส่งเมล์พร้อมแปะรูปนี้มาให้ :

 

 

โห้ย…แบบว่าเห็นแล้ว "ทึ่ง" อะ  เก่งว่ะ อยากวาดได้มั่งจัง แต่ดูจากหลักการการวาดแล้ว ก็ไม่ค่อยต่างกับสีน้ำเท่าไหร่ สุดท้ายคงได้แต่ "ฝัน" ต่อไป

 

เออๆ…แต่ไม่แน่หรอกนะ เกิดได้ "แรงบันดาลใจ"  เจ๋งๆ อาจฮึดสู้เพื่อฝัน สักตั้งก็ได้นะ โหะๆ 

 

กันยา ณ เดือนเก้า

02/06/05