ไม่รู้ในชีวิตหนึ่งของคนเรา จะเก็บสะสมของได้มากเท่าไหนเนอะ

 

*******************************

 

คนอื่นเค้ามีบ้านไว้เพื่ออยู่อาศัย แต่บ้านเรามีไว้เพื่อ เก็บของ ให้ตายเถอะ ไม่ว่าจะมองไปทางไหน มีแต่ของ และของ และของ! มันมาจากไหนกันมากมายเนี่ย

 

ถ้าจะคำนวณเป็นสัดส่วนแล้ว 85% ของบ้านเป็นที่ไว้ของ 14.5% เป็นพื้นที่ใช้สอย และที่เหลืออีก 0.5% เป็นพื้นที่ว่าง น่าตกใจจริงๆ

 

วันนี้มีโอกาสเหมาะ ได้รื้อความรกออกจากบ้านไปบางส่วน (ประมาณ 20%) โอ้โห ตอนของมันวางๆ กองๆ กันอยู่ ก็ดูไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่พอรื้อลากฉุดกระชากมันออกมานี่ดิ หมดทางมดเดินเลย

 

80% ของของที่รื้อออกมาเป็นของที่พ่อสะสมไว้ ซึ่งมีตั้งแต่ฝาจุกยาดมยันมอเตอร์ปั๊มน้ำ! (นี่แค่บางส่วน) เรากะน้องรื้อกันมันส์เลย อันไหนทิ้งได้ทิ้ง อันไหนชั่งกิโลขายและบริจาคได้เก็บไว้ก่อน นี่อาศัยว่า พ่อเป็นอัมพาตครึ่งซีก (ขวา) และแม่ไปต่างจังหวัด ขืนผู้บังเกิดเกล้าทั้งสองมาเห็นผลงานเข้าล่ะก้อ…เหอะๆ รับรองซี้ก่อนผ่านคิวซี 

 

ตอนรื้อ ลาก ทิ้ง เก็บ ก็เห็นสัจธรรมไปด้วยว่า ไม่ว่าคนเราจะมีหรือเก็บของอะไรไว้มากมายแค่ไหน สุดท้ายแล้ว ตายไปก็เอาอะไรติดตัวไปไม่ได้สักอย่าง…

 

เคยอ่าน หนังสือแปลเกี่ยวกับการจัดระเบียบบ้าน อยู่เล่มหนึ่ง จำได้ว่าฝรั่งผู้เขียนเป็นผู้หญิง แต่จำชื่อไม่ได้แล้ว เธอเขียนวิธีกำจัดข้าวของที่ไม่จำเป็นไว้ว่า ให้แยกของที่คิดว่าจะไม่ใช้ ใส่กล่องไว้ แล้วเก็บไว้ที่มุมใดมุมหนึ่งของบ้านก็ได้ หากภายใน 6 เดือนหรือ 1 ปี คุณไม่ได้แตะต้องกล่องใบนี้เลย ให้โยน  กล่องทิ้งไปได้ทั้งใบ โดยไม่ต้องเปิดดูว่ามีอะไรอยู่ในนั้น…เข้าทีนะวิธีเค้า

 

"มีเท่าที่ใช้ เก็บเท่าที่จำเป็น สะสมมากไปก็รกตา รกใจ ไปเปล่าๆ

หันมามองสิ่งดีๆ สะสมความดี ให้เต็มตา เต็มใจกันดีกว่า…."

 

 

กันยา ณ เดือนเก้า

04/06/05

Advertisements