หากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดหรือนึกฝัน ถ้าเป็นเรื่องที่เลวร้าย ก็คงทำให้เราช็อคไปหลายวัน แต่ถ้าเป็นเรื่องที่น่ายินดี ก็แล้วไป
 
 
***************************
 
 
เมื่ออาทิตย์ก่อน ก้อย เพื่อนสมัยป.ตรี โทรมาหา เราไม่ได้เจอตัวกันมาก็เป็นปีกับอีกหลายเดือน แต่มีเมล์คุยกันบ้างเป็นพักๆ มีพักหลังนี่แหละ ที่เธอเงียบหายไปซะเฉยๆ
 
 
ปรากฎว่าเธอเพิ่งกลับเข้ามาทำงาน หลังลาคลอด ที่แท้เธอไปคลอดลูกมา แบบว่า เราล่ะงง (1) ไม่มีบ.ก. (บอกกล่าว) กันเลย ท้องเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ คลอดเมื่อไหร่ก็ไม่รู้อีก มารู้เอาตอนที่ลูกอายุ 3 เดือนแล้วเนี่ยอ่ะนะ ก็โอเค้ ดีใจกับเพื่อน หลังผิดหวังแท้งลูกมาแล้วสองหน
 
 
วันรุ่งขึ้นโทรไปหา อ๋อ ก่อน เพื่อจะแจ้งข่าว เธอไม่ได้รับเพราะไม่ได้อยู่ที่โต๊ะทำงาน กลางวันโทรไปใหม่ ก็ดันไม่ได้ยิน เฮ้อ…เด็กแนวเซ็ง เลยโทรไปหาเพื่อนอีกคนแทน
 
 
เช่นเดียวกับก้อยและอ๋อ เพราะเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน เราไม่ได้เจอ จ๋า นานแล้ว แล้วนานๆ เธอก็จะกลับมากรุงเทพฯ ที เพราะทำงานอยู่สมุย เราโทรปุ๊บ เธอรับปั๊บ เหมือนฮิตาชิ เปิดปุ๊บ ติดปั๊บ เด็กแนวดีใจรีบแจ้งข่าวเธอ แต่ดูเหมือนเธอไม่ได้ตื่นเต้นอะไรนักหนา แต่เรื่องของเธอกลับทำเราตื่นเต้น และเป็นงง (2) กว่า "อ้าว ก้อยลูก 3 เดือนแล้วเหรอ…อาทิตย์นี้เราว่าจะพาลูกไปโรงพยาบาลฉีดยา" จ๋าพูดกรอกโทรศัพท์ด้วยเสียงที่ราบเรียบ ขณะที่เราฟังด้วยใบหน้าที่ยู่ยี่ คิ้วขมวดด้วยความงงงวย "หาว่าไงนะ…พา "ลูก" ไปฉีดยา พูดจริงพูดเล่นเนี่ย" เราถามด้วยน้ำเสียงแบบไม่เชื่อหูตัวเอง "พูดจริง ลูกชายเรา 6 เดือนแล้ว" เสียงจ๋าเรียบเฉย แต่หน้าเราเอ่อเหรอสุดๆ
 
 
 
 
พักใหญ่ๆ หลังจากวางสายจ๋า อ๋อโทรมา เราเตรียมใจ เพราะไม่แน่ใจว่าจะเจอความงง (3) หรือเปล่า แบบว่า ไม่ใช่ฟังข่าวเราแล้ว อ๋อบอกว่า "ส่วนลูกเราอ่ะ 9 เดือนแล้ว"
 
 
นึกว่าจะมี Triple Surprise ในวันนั้นซะอีก…
 
กันยา ณ เดือนเก้า
01/08/05
 
Advertisements