ตามนัด ตามสัญญา วันที่ 1 ตุลา ได้เวลาไปบริจาคเลือดอีกหน
3 เดือนนี่ช่างผ่านไว เหมือนเสกดล หนนี้เป็น หนที่ 5 แล้วล่ะ
 
************************
 
 
 
วันเสาร์ที่ผ่านมา ได้เวลาบริจาคเลือดอีกแล้ว เร็วจัง เรากับน้องก็พากันไปที่เดิม คือ ศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติ สภากาชาดไทย  ทุกทีเวลามาที่นี่ พอขับรถผ่านประตูทางเข้าแล้ว ก็สามารถหาที่จอดรถได้เลย แต่มาคราวนี้ เปลี่ยนไป ยามที่ดูแล เป่านกหวีด ให้ขับตรงไปข้างหน้า เราเห็นป้ายติดประกาศที่ตึกเก่าว่า บริจาคโลหิต เชิญตึกเฉลิมพระเกียรติฯ
 
ว้าว เปลี่ยนที่บริจาคเลือดเหรอนี่ ตึกดังกล่าว อยู่แค่หลังตึกเก่าเอง รูปทรงของตึกประหลาดดี คือเป็นรูปสี่เหลี่ยมค้างหมูคว่ำลง (คงนึกออกนะ) ภายนอกเป็นกระจกมืดทั้งหลัง เดินเข้าไป โอ้โห้ ใหม่กิ๊ก น้องได้ความจากเจ้าหน้าที่ว่า เพิ่งย้ายมาเมื่อ 12 สิงหาที่ผ่านมานี่เอง
 
สถานที่เปลี่ยนไป อุปกรณ์บางอย่างทันสมัยขึ้น แต่ขั้นตอนการบริจาคยังคงเหมือนเดิม ครั้งนี้เราแสดงความจำนงบริจาค เซลล์ต้นกำเนิดเม็ดโลหิต (Stem Cells)  ด้วย โดยเจ้าหน้าที่จะดูดเลือด (ใช้เข็มนะไม่ใช่ใช้ปาก) เพิ่มพิเศษอีกหนึ่งหลอด เพื่อตรวจหาเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดโลหิตต่อไป โอกาสที่เซลล์ของผู้ให้กับผู้รับนั้น มีน้อยมาก ในหมื่นคนแทบจะหาสักคนมีเซลล์ตรงกันนี่ยากเย็น และขนาดพี่น้องท้องเดียวกัน ก็มีเซลล์ที่ไม่เหมือนกันอีกต่างหาก เลยอยากจะ เชิญชวนผู้ที่มีอายุ 15-60 ปี น้ำหนัก 45 กิโลกรัมขึ้นไป บริจาคทั้งเลือดและเซลล์ต้นกำเนิด ยิ่งบริจาคกันมาก โอกาสช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ยิ่งมากตาม นะจ๊ะ
 
 
 
 
หลังจากกรอกข้อมูล วัดความดัน ตรวจเลือด ลงทะเบียนเสร็จ ต้องเดินขึ้นไปชั้นสองเพื่อบริจาคเลือด (แต่ขาลง ให้ใช้บันไดเลื่อน) อุณหภูมิข้างนอกร้อนระอุดุเดือด แต่ภายในตึกนี่สิ กลับเย็นยะเยือกถึงขั้วใจ (มิน่าล่ะ พอบริจาคเสร็จถึงได้ปวดหัว เพราะเจอร้อนเจอเย็นนี่เอง) ห้องบริจาคเลือดดูไฉไลกว่าเดิมเยอะ ห้องเดิมเป็นเตียงนอนเหยียดต่อๆ กัน หัวชนหัว เท้าชนเท้า แต่ที่ใหม่นี่ เตียง เออ น่าจะเรียกเตียงกึ่งเก้าอี้มากกว่า มีลักษณะคล้าย เตียงสระผม (ตามรูปบน) แต่ส่วนหัวจะสูงกว่า และบริเวณกลางลำตัวก็งุ้มลงกว่า พนักแขนสองข้าง มีหน้ากว้างเพื่อให้วางแขนได้สบายๆ และสามารถเลื่อนเข้าออกได้ด้วย
 
ผู้บริจาคก่อนและหลังเรา จะถูกถามว่า ข้างซ้ายหรือขวา พอคิวเรา กลับไม่มีใครถาม เข้าไปถึงก็ถูกจับให้นอนเตียงที่ว่างทันที แล้วเตียงนั้นก็เป็นเตียงสำหรับแขนข้างขวา ครั้งนี้ เลยเป็นครั้งแรก ที่ถูกทิ่มแขนข้างขวา พอเอาเข็มออก บริเวณที่ถูกแทง แดงเป็นวงเลย รู้สึกปวดนิดหน่อย กังวลอยู่เล็กน้อยว่า จะใช้งานได้คล่องไหมเนี่ย ปรากฏว่า มมปห ไม่มีปัญหา ไม่เจ็บและไม่ปวด ฉันเลยโอเค…เฮ้ๆ
 
ใจจริงก็อยากกลับบ้านเลย หลังเสร็จสิ้นการให้เลือด แต่เนื่องจากตอนออกจากบ้าน บอกแม่ว่า ไปซื้อของ (แม่ไม่อยากให้บริจาคเลือด)  ดังนั้น เพื่อไม่เป็นการมุสา เรากะน้องเลยไปซื้อของกันจริงๆ ที่ บิ๊กซีราชดำริ
 
บริจาคเลือดครั้งนี้ ก็ได้ครั้งแรกไปสาม คือ เปลี่ยนตึก แสดงความจำนงบริจาคเซลล์ต้นกำเนิด และถูกเจาะเลือดที่แขนขวา ครั้งหน้า สิ้นปี จะมีอะไรเป็นครั้งแรกอีกไหมหนา
 
 
อ่านรายละเอียดการบริจาคเลือด และการบริจาคเลือดครั้งที่แล้วของเราได้ ที่นี่ 
 
 
กันยา ณ เดือนเก้า
04/10/05
Advertisements