เคยผ่านหูผ่านตากับเรื่องนี้มาหลายหนละ
แต่ผ่านตามาหนนี้ รู้สึกเกิดซาบซึ้งกินใจผิดปกติ
 
 
****************************
 
 
เจ้าเด็กชายตัวน้อยของเราเดินเข้าไปหาคุณแม่ในครัว หลังจากเช็ดมือ กับผ้ากันเปื้อนแล้ว เธอก็ก้มลงอ่าน กระดาษที่ลูกชายยื่นให้…
– ค่าตัดหญ้า 5.00 บาท
– ค่าทำความสะอาดห้องผม อาทิตย์นี้ 1.00 บาท
– ค่าซื้อของให้แม่ 2 .50 บาท
– ค่าดูแลน้องชาย 2.50 บาท
– ค่าเอาขยะไปทิ้ง 1.00 บาท
– ค่าได้คะแนนดี 5.00 บาท
– ค่ากวาดสนาม 2.00 บาท
รวมค้างชำระ 19.00 บาท
 
เมื่อคุณแม่อ่านเสร็จแล้วก็หยิบปากกาขึ้นมา เธอพลิกกระดาษไปด้านหลังแล้วเขียนว่า :
 
เก้าเดือนที่แม่อุ้มท้อง… ไม่คิดเงิน
เวลาที่แม่พยาบาลลูก และสวดมนต์ให้ลูก… ไม่คิดเงิน
ค่าที่ลูกทำให้แม่ต้องเสียน้ำตา.. ไม่คิดเงิน
ของเล่น อาหาร เสื้อผ้า พาเที่ยว… ไม่คิดเงิน
แม้แต่เช็ดน้ำมูกให้… ไม่คิดเงิน หรอกจ้ะลูก
เมื่อรวมทั้งหมดเป็น ราคาเต็มของความรัก……ไม่คิดเงิน เหมือนกัน
 
เมื่อเด็กชายได้อ่านสิ่งที่คุณแม่เขียนไว้ น้ำตาหยดโตก็ไหลออกมา เขาสบตากับแม่แล้วจึงพูดว่า..
 
"แม่ครับผมรักแม่จริงๆ นะครับ"
 
 
แล้วเขาก็เอาปากกาเขียนหนังสือตัวโตว่า…
 
จ่ายหมดแล้ว… แม่จ่ายหมดแล้ว…
แต่ แต่ว่า.. ลูกยังทอนให้ไม่หมดครับ…แม่
 
 
แม่…คือผู้ให้ที่ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน
ลูก…คือผู้ค้างชำระ (หนี้ศักดิ์สิทธิ์) แม้แม่จะไม่เคยทวง 
ถึงสิ้นสุดชาตินี้ ยังไงลูกก็จ่ายไม่หมด…
 
 
ข้อคิด : ถ้าไม่อยากมีลูกหนี้ ก็ไม่ควรทำตัวเป็นเจ้าหนี้ ด้วยการตัดหนี้ โดยไม่คิดเป็นพ่อคนแม่คน เพื่อสร้างลูกหนี้…จะพอเข้าใจกันบ้างไหมนี่
 
 
กันยา ณ เดือนเก้า
21/10/05