เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ขึ้นไปตามแม่บนดาดฟ้าบ้าน แม่เลยสบโอกาสใช้ให้ไปเอาถุงขยะ

และจัดการกับพวกส่วนเกินของต้นไม้ที่ปลูกไว้ซะเลย

*************************

ทีแรกก็แค่ตัดกิ่งไม้ให้สั้นลง เพื่อจะได้เอายัดลงถุงง่ายๆ แต่พอตัดไปตัดมา ชักเพลิน อากาศยามสายก็เย็นสบายไม่ร้อนจนเกินไป เริ่มสวมบทชาวสวน เลยเถิดไปดึง รื้อ ถอนราก ถอนโคน เจ้าพืชทั้งหลายที่ไม่ต้องการ หรือพืชที่ขึ้นผิดที่ผิดทาง ที่ภาษาเกษตรกรเรียกว่า "วัชพืช" นั่นไง

 

 

กำจัดพอเป็นกระสัย เพราะถูกแม่ไล่ให้ลงไปได้แล้ว ก็จัดการเก็บกวาดเศษดินเศษใบไม้ รวมถึงขยะรอบบริเวณไปด้วย โอ้โห…แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ดาดฟ้าที่เมื่อกี้รกๆ สะอาดเรี่ยมเร้เรไรเลยแฮ่ะ กลายเป็นดาดฟ้าน่ามอง น่าเอาเตียงผ้าใบมานอนกินลม

ถ้าเราสามารถกำจัด "ขยะ" ที่มันรกๆ หมักหมมอยู่ในใจมาเนิ่นนานแบบไม่ให้เหลือตอได้ เหมือนกำจัด "วัชพืช" ได้ทุกวันก็คงจะดีไม่น้อย นอกจากจะทำให้ใจเราใสสะอาดแล้ว กายเราก็พลอยผ่องใสไปด้วย เพราะกายที่ดี มาจากจิตใจที่ดีนั่นเอง

 

ว่าแต่ ดาดฟ้าน่ามองของเรา จะสะอาดได้อยู่นานแค่ไหนหนอ….

กันยา ณ เดือนเก้า
13/01/06