เคยได้ยินชื่อพิธีนี้มานาน แต่เมื่อวันแรงงานเพิ่งได้เห็นของจริง
 
******************************
 
ช่วงปีที่ผ่านมา แต่ละครั้งที่ได้เจอพ่อของน้องสาวในลำไส้ใหญ่ (ติ๊ก) สภาพร่างกายพ่อก็เปลี่ยนไปทางที่ผอมลงๆ จนล่าสุดที่ได้พบเมื่อวันที่ 1 พ.ค.ที่ผ่านมา แกผอมและซีดมากจนน่าตกใจ ข้าวปลาไม่ทาน น้ำท่าแทบจะไม่อยากแม้แต่จิบ หมอจับตรวจแสกนทั้งร่างกายแล้ว ก็ไม่พบโรคภัยร้ายแรงอะไร สรุปก็คือ เป็น "โรคทางใจ" ซึ่งไม่มียาแผนปัจจุบันใดๆ ช่วยได้ ลูกๆ เลยทำพิธี "บังสุกุลเป็น" ให้ พร้อมกับทำบุญบ้านไปด้วยเลย
จุดมุ่งหมายของการบังสุกุลเป็นนี้ก็เพื่อ ต่ออายุให้พ่อ หลังจากพ่อถวายพระพุทธรูป เครื่องอัฐบริขาร และตาลปัตรแล้ว พระสงฆ์ประธานเริ่มพิธีโดยนำผ้าขาวยาวขนาด 2 เมตรมาคลุมตัวพ่อ โดยมัดปลายชายผ้าข้างหนึ่งด้วยสายสิญจ์ แล้วพระทั้ง 10 รูป (รวมพระหลวงพี่ของติ๊ก) สวดบทบังสุกุลเป็นให้ พระสงฆ์ผู้นำสวดท่านบอกพ่อว่า เอาล่ะโยม ถือว่าได้เกิดใหม่แล้วนะ ทานข้าวทานน้ำให้มากๆ อย่าทำร้ายตัวเอง เพราะมันพลอยทำร้ายลูกหลาน โดยทำให้ลูกหลานต้องเป็นทุกข์ไปด้วย
หลังเสร็จพิธีทำบุญบ้าน พ่อดูดีขึ้นนิดหน่อยมาก ตกเย็นยอมทานข้าว ทานน้ำ และทานยาแก้โรคเก๊าท์ที่ตอนนี้เริ่มกำเริบอีกแล้ว (หลังจากหยุดไม่ยอมทานยามานาน)
ทุกคนที่ได้เห็นสภาพพ่อ คงอดสงสารและหดหู่ใจไม่ได้ ญาติๆ พยายามยุให้แกทานข้าวเยอะๆ และขู่ว่า ไม่งั้นต้องถูกใส่สาย (ให้อาหารเหลวทางจมูกผ่านสายยางลงกระเพาะ) ซึ่งอันนี้ก็ต้องมีการเจ็บตัวกันหน่อย และลูกๆ คงได้วุ่นเรื่องอาหารเป็นแน่
ผ่านมาสองวัน ได้คุยโทรศัพท์กับติ๊ก เราก็ถามถึงอาการของพ่อทุกครั้ง เธอบอกว่า "พ่อกลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว" ฟังแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ แล้วก็ปลงกับ สังขาร ทุกขเวทนา และวิบากกรรมของพ่อ
 
ก็ไม่รู้ว่า เวลาที่เหลืออยู่ของเราจะมีเพียงพอที่จะฝึกวิถีจิต เพื่อไม่ให้มันตกยามเมื่อล่วงเข้าสู่วัยชราได้หรือไม่ ว่าแต่เราจะมีโอกาสได้ชรากับเค้าไหมเนี่ย…
 
 
กันยา ณ เดือนเก้า
03/05/06