หยุดเกือบยาวนี้ อดอะไรหลายอย่าง แต่ก็ได้อะไรบางอย่างกลับมา
 
******************************
 
"พี่กันยา เสาร์ถึงจันทร์หน้า ว่างป่าวคะ ไปวัดถ้ำหมีนอนกัน" นุ่น  โทรมาถามเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
หลังจากดูปฏิทิน และประเมินสถานการณ์คร่าวๆ แล้ว เราบอกนุ่นว่า น่าจะไปได้
ก่อนถึงวันเสาร์ไม่กี่วัน ได้คุยกับนุ่นทางเอ็มถึงสิ่งที่ต้องเตรียมนำไป เวลานัด ฯลฯ ค่อนข้างมั่นใจว่า เที่ยวนี้คงได้ไปวัดถ้ำหมีนอน จ.ระยอง แต่แล้ว…แต่แล้ว ทำไมนะ ตั้งใจจะไปค้างวัดทีไร ต้องมีอุปสรรคทุกที
เย็นวันศุกร์ ขณะรอรับหลานที่ปากซอยบ้าน น้องสาว  ถามขึ้นมาว่า "พรุ่งนี้จะไปวัดกี่โมง" แล้วก็ร่ายยาวประมาณว่า ตัวเองกับแฟนต้องพาลูกชาย (ซันซัน) ไปเรียนพิเศษ แล้วก็ไปสมัครสอบกรุงเทพคริสเตียน ทีนี้น้องสาวอีกคนก็ต้องทำงาน เลยไม่มีใครดูลูกสาว (อุ่งอุ๊ง) ก็คงไม่ต้องต่อความยาวสาวความยืด "เออ เดี๋ยวบอกน้องเค้าก็ได้ว่า ไม่ไปแล้ว" แม่เลี้ยงจำเป็นอย่างเราตอบด้วยความเข้าใจในกรรมของตัวเอง…
คืนวันศุกร์ ได้เจอนุ่นทางเอ็ม เลยบอกเหตุผลไป นุ่นก็เข้าใจดี และคืนนั้นนั่นเอง ที่ร่างกายเริ่มมีอาการส่อแววของสิ่งที่ผู้หญิงต้องเจอกันทุกเดือน (ช่างน่าเบื่อเสียนี่กระไร!)
 
"พร้อมจะไปหรือยัง" เราถาม น้องสาว  ซึ่งมีนัดบริจาคเลือดกันในวันเสาร์
พอ พี่สาวคนรอง  รู้ว่าจะไปบริจาคเลือดกัน ก็ขอตามไปด้วย ครั้งนี้ก็เลยพิเศษ มีทั้งเด็ก (อุ่งอุ๊ง) และผู้ใหญ่ แต่แล้ว…แต่แล้ว อีกแล้ว ก่อนจะไปศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติเพียงไม่กี่นาที เราไปเข้าห้องน้ำ โอ้ว มายก๊อด ดั่งนรกชังหรือสวรรค์แกล้งเนี่ย มันมาจนได้
ก็อดบริจาคเลือดไปตามระเบียบรัตน์ แต่อย่างน้อยก็ ได้ทำบุญโดยการพาน้องและพี่ไปบริจาค ทีแรกพี่สาวเจอพี่เขยห้าม แต่พอเจอน้องสาว (เรา) ยุ เลยยอม อิๆ (สำเร็จ)
 
ไหนๆ ก็ไม่ได้ไปค้างวัด เลยไปค้างบ้านน้องสาวในลำไส้ใหญ่แทน
ตอนที่ติ๊กตกหลังคา จนหลังหักนั้น เธอกำลังลื้อของเพื่อจัดห้องอยู่พอดี นี่ไปนอนโรงพยาบาลมาซะตั้งหนึ่งเดือนเต็มๆ อาการดีขึ้น แต่กลับมาบ้าน ห้องก็ยังรกอยู่เหมือนเดิม หมอกำชับว่า ห้ามก้ม ห้ามยกของหนักเด็ดขาด เธอเลยจัดการอะไรกับของที่ลื้อออกมาไม่ได้ แค่ขนาดยืน เดิน หรือนั่งนานๆ ก็มีอาการปวดแล้ว ต้องคอยนอนชาร์ตแบตเป็นระยะๆ เราก็เลยอาสาไปช่วยจัดห้องให้ (ใจดีเนอะ) คืนนั้นกว่าจะไปถึงบ้านเธอ ก็มืดค่ำแล้ว เลยไม่ได้ลงมืออะไร
วันอาทิตย์ได้ฤกษ์แต่เช้า เรื่องลื้อทิ้ง เราคงทำอะไรได้ไม่มาก เพราะไม่ใช่เจ้าของ ครั้นจะทำอย่างอื่น เช่น ดูดฝุ่นหรือถูห้อง ก็ไม่ได้ เพราะของอยู่เต็มพื้น เลยต้องรอให้เจ้าตัวค่อยๆ คัดสรร ตรวจตรา และโยนทิ้งไปทีละปึก กว่าจะเสร็จก็เล่นเอาบ่ายแก่ๆ เพราะไหนจะช่างมาล้างแอร์ที่ห้อง ไหนเราจะต้องเอา Case Comp ไปเปลี่ยน Power Supply (พัดลมไม่หมุน) ที่บ้านน้องหนูอีก เอาล่ะ หลังจากจัดหมวดหมู่สิ่งของ(ต้องห้ามบางอย่าง…อิๆ) ก็ได้โอกาสปัดกวาดเช็ดถูซะที แถมบริการพิเศษ เปลี่ยนผ้าม่านและผ้าปูเตียงให้เสร็จสรรพด้วย
ด้วยความเป็นห่วงสุขภาพ ไม่อยากให้น้องต้องนอนจมกองฝุ่น กลัวระบบทางเดินหายใจเป็นพิษ กระทบไปถึงสันหลังล่ะยุ่งเลย
 
แม้จะจัดไม่เสร็จสมบูรณ์ 100% ทว่า ความอิ่มใจที่ได้ช่วยเหลือนั้นดูเหมือนจะเกิน 100%
 
กันยา ณ เดือนเก้า
11/07/06