ยื้อไม่อยู่ หยุดไม่ได้ ในที่สุดก็ต้องเป็น…เฮ้อ อนิจจัง สังขารา
 
******************************
 
อาการเริ่มออกตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ผ่านมา พยายามประคับประคอง ด้วยการนอนให้เพียงพอ และใช้วารีบำบัด (ดื่มน้ำมากๆ) แต่ก็เอาไม่อยู่ ในที่สุดก็เป็น "หวัด" จนได้…
วันนี้คัดจมูกมาก น้ำมูกก็ไหลมาเหมือนไม่ขาดสาย (ทำเป็นสายน้ำไม่ไหลกลับไปได้ เหอะๆ) ดีที่ไม่ไอ ไม่เจ็บคอ แต่ต้องทนรำคาญกับการสลายน้ำมูกออกไป แสบรูจมูกชะมัด เออเฮ่อะ…หนทางท่าจะยาวไกล กว่าจะหายหวัด จอมตีซี้นิยมเป็นเพื่อนสนิท
เอาเถอะ แม้จะไม่บาย แต่วันนี้ก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำสิ่งที่ผลัดมาหลายวันแย้ว…
เริ่มจาก…
สายๆ…ลิสต์รายชื่อบทสวดมนต์ ที่ไรท์ใส่แผ่นซีดีให้น้องนัทเอาไปฟังในรถ ส่งไฟล์ทางเอ็มให้น้องสาวพรินท์ออกมาทางเครื่องพิมพ์ที่ออฟฟิศชั้นล่าง
สายไปอีกนิด….โทรศัพท์ไปสำรองที่นั่งเข้าร่วมฟังบรรยายธรรมของ กลุ่มธรรมะรักษา ที่ สโมสรกรมแพทย์ทหารเรือ ในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ก็มีการเปลี่ยนสถานที่นิดหน่อย แต่ยังคงอยู่ใกล้สถานที่เดิมที่เคยจัดประจำ เอ…ถ้าไปฟัง ก็อดเลือก สก. และ สข. ดิ อย่างงี้จะผิดกฎหมายไหมเนี่ย
บ่าย…เอารถไปตรวจสภาพ เพราะรู้สึกน้ำมันเครื่องจะพร่องไป ก็ทิ้งรถไว้ให้ช่างดูในส่วนอื่นๆ ด้วย เย็นให้มารับรถ
บ่ายคล้อย…โทรศัพท์ไปหาพี่อ้อย แห่ง สนพ.โลกหนังสือ ตามที่พี่สาวให้เบอร์ไว้ เพื่อคุยเรื่องงานที่อาจจะพอทำได้ (หาเรื่องหาเงิน อิๆ) ถูกสัมภาษณ์นิดหน่อย ศุกร์นี้นัดเจอที่สนพ. เพื่อโชว์ตัวและผลงานที่ผ่านมา
ย่างเย็น…ถ่ายข้อมูลรูปอุ๊นจากแผ่น cd-rw ลงเครื่อง เพื่อไรท์ใส่แผ่น cd-r ธรรมดา เด็กตัวแค่เนี่ยะ มีรูปเยอะเป็นเมกเลยนะ
เย็นย่ำ…เดินไปรับรถ เงินพันแปด ค่าเปลี่ยนผ้าเบรคหน้า-เจียรจานเบรคหน้า-เปลี่ยนลูกหมากคันชัก-ค่าแรง หายวับไปจากกระเป๋าตังค์ง่ายๆ หาเรื่องได้จน จนได้เลยตรู แต่ก็ดีกว่า ไม่จน แต่จบชีวิตเพราะดิสเบรคพัง!
 
 
เฮ้อ…กิจกรรมเยอะเหลือเกินคนเรา หากได้หยุดพักกาย พักใจบ้าง สักวัน คงดี (เผื่ออาการหวัดจะดีขึ้น)
 
กันยา ณ เดือนเก้า
19/07/06