โอ้ว…คำ(ดาบซามูไร)คม บาดใจเจงๆ
 
*******************************
 
เมื่อวานสายไปหา พี่อ้อย ที่ สนพ. โลกหนังสือ ตามที่นัดกันไว้ว่า จะไปโชว์ตัวและผลงาน ทางไปสนพ. สะดวกมาก เพราะไม่ซับซ้อนและไกลบ้าน นั่งรถเมล์ยังไม่ทันได้หลับครึ่งตื่น แล้วต่อมอเตอร์ไซค์เข้าซอยอิสรภาพ 29 อีกเศษสามส่วนสี่อึดใจก็ถึงแล้ว
ไปถึงก่อนเวลานัดเล็กน้อย ออฟฟิศที่นี่สะอาดสะอ้านมาก จนเราไม่คิดว่าจะใส่รองเท้าเดินขึ้นไปถึงห้องทำงานพี่เค้าได้เลยนะนั่น ขนาดพนักงานบอกแล้วว่า ใส่เข้ามาได้ เรายังเต็มใจถอดไว้ก่อนขึ้นชั้นสองเล้ย (นึกว่าใส่เข้ามาได้แค่ชั้นล่าง)
ได้เจอพี่อ้อยและหุ้นส่วน คือ พี่สิริวิมล (ความจริงทั้งเราและสองคนนี้ อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่เราเรียก "พี่" เพราะให้เกียรติ ในฐานะที่มีประสบการณ์(ทางด้านทำหนังสือ)มากกว่าเรา) หน้าตา ท่าทาง อัธยาศัยดีทั้งคู่ เนื่องจากถูกสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์ไปบ้างแล้ว พี่เค้าเลยขอดูผลงานที่เคยทำมา เราก็ควักออกมาจากกระเป๋าทั้งปึกอย่างไม่รีรอ ทั้งงานจัดหน้า งานเขียน และงานแปล
พี่ๆ เค้าก็ดูงานไป ถามโน่นนี่ไป พี่สิริวิมล เปิดไปเห็นคอลัมภ์เกมส์ที่เราเขียนให้หนังสือ "บ้านเด็ก" แกเห็นเกมส์ปริศนาอักษรไขว้ เลยปิ๊งไอเดีย อยากให้เราลองทำปริศนาอักษรไขว้ภาษาอังกฤษ สำหรับเด็กประถมปลายเสนอมาให้ดู บ๊ะ…เข้าทางเลย เป็นเกมส์ที่ชอบซะด้วย
จริงๆ ความตั้งใจเริ่มแรกของเราคือ แค่อยากได้งานจัดหน้า เอามาทำที่บ้าน เป็นฟรีแลนซ์ แต่พอพี่สิริวิมลเห็นผลงานและได้คุยกะเราแล้ว แกบอกว่า…
"อย่าเอาดาบซามูไร ไปหั่นผัก ความสามารถของคุณ มีมากกว่าการจัดหน้า"
ฟังแล้วอึ้ง เหมือนโดนค่อนขอดว่า เรากำลังดูถูกตัวเองอยู่
 
ก็เลยได้งานคิดปริศนาอักษรไขว้สำหรับเด็กประถมปลาย มาลับมีดปังตออันแสนมะลื่อทื่อ ให้เป็นมีดซามูไรอันแสนคมไว้ฟาดฟัน…อะไรดีล่ะ ที่ใหญ่กว่าผัก?
 
กันยา ณ เดือนเก้า
22/07/06
Advertisements