ความอ่อนใจ ใจอ่อน ร้าวราน เจ็บปวด ซึมเหงา บางครั้งก็ทำให้เราได้หลายข้อคิดกับชีวิต
 
******************************

เขาอาจจะคิดว่า เรา คือ เพื่อนแท้ แต่ เพื่อนแท้สำหรับเรา กลับไม่ใช่ เขา

มิตรภาพ เป็นสิ่งเหนียวแน่น หากรู้จักรักษา ในขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งเปราะบาง หากไม่รู้จักดูแล

จงรักตัวเองให้มากๆ เถิด เพราะสุดท้ายแล้ว ไม่มีใครอยู่กับเราตลอดไป

 

อย่าทำตัวเองเสียศูนย์ หรือให้สูญ(สิ้น) เพียงเพราะคนๆ เดียว

อย่าหวังพึ่งใครและอย่าคาดหวังอะไรจากใคร จงเป็นตัวของตัวเอง และพึ่งตัวเองให้มากที่สุด

ทุกคนมีโลกส่วนตัวและความลับ จงอย่าไปก้าวก่ายและอยากรู้ จะดีจะชั่วก็อยู่ที่ตัวเขา

 

สนใจสิ่งรอบข้าง และความรู้สึกของคนข้างๆ บ้าง อย่ามัวแต่ติดเกมส์จนลืมทุกสิ่ง

ความขี้เกียจ เป็นสิ่งที่เสพติดง่าย แต่ถอนยาก

ความเหงานี่ ก็โหดร้ายเหมือนกัน โดยเฉพาะเวลาที่เราไม่สามารถบอกใครได้ พยายามหาอะไรทำ จะได้ลืมๆ มันไปบ้าง

 

ทุกคนมีความเห็นแก่ตัวและรักสบาย อยู่ที่จะแสดงออกมากน้อย และเหมาะสมต่างกัน

เราเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้ แต่เราเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนอื่นได้

คำคนกลิ้งกลอกและเปลี่ยนแปลงได้เสมอ ต่างกับคำพระโอษฐ์จากพระพุทธเจ้า ที่จริงแท้และแน่นอนตลอดกาล

 

ธรรมะ คือ เพื่อนแท้และที่พึ่งยามทุกข์ใจ

ปล่อยวาง แล้วจะสบายใจ

จงรับกรรม(ที่ตัวเองก่อ)อย่างดุษณี อย่าพยายามหลีกเลี่ยง เพราะสุดท้ายแล้ว ยังไง๊…กรรมก็ตามทันอยู่ดี

 

ยังไม่จบ…
การมีพื้นที่อย่าง space ให้ได้ระบายใจ ก็ดีนะ เหมือนได้ปล่อยลมให้กับยางที่ใกล้จะระเบิด

 

 

อยากจะบอกใครสักคน

 
ฟุฟุฟู่ฟู่…รู้สึกอาการทางใจดีขึ้นเยอะเลยแฮ่ะ
กันยา ณ เดือนเก้า
02/10/06