“ชีวิตไม่เสถียร เดี้ยงเหมือนบอร์ด”
 
 
*************************
 
ยกคำขวัญ (ตรงไหนเนี่ย) ประจำตัวของ นางมารร้ายแห่งบ้านเพลงเก่า (ฉายาที่เหล่าแอดมินยกให้ด้วยความเต็มใจ) หรือ เซียนยี้ ในชื่อล็อคอินบอร์ดปัจจุบัน มาเกริ่นนำซะเลย
เรารู้จัก เว็บบ้านเพลงเก่า  เมื่อสี่ปีที่แล้ว ด้วยการขอเพลงกับเว็บเมคเกอร์ใจดี (คุณเจ) ผ่านทางเว็บบอร์ดสมัยคุณปู่ทวดยังส่ายหน้า หลังจากขอเพลงโดยไม่หวังอะไร เพราะขออะไรตามเว็บต่างๆ มักไม่ค่อยได้ดั่งใจ แต่แล้ว..หูย ดี(คุณ)เจ อะไรวะเนี่ย เพลงเก่ายุคไหนก็จัดให้เกือบทุกคนขอ (ยกเว้นเพลงสมัยใหม่ หรือเพลงที่หาไม่ได้จริงๆ แต่เปอร์เซ็นต์น้อยมาก)
ติดใจเซะทีนี้ เพลงเก่าออนไลน์หาฟังได้ง่ายๆ ที่ไหนล่ะ จากนั้นก็เฝ้าติดตามมาเรื่อย จนสมัครเป็นสมาชิกขาประจำเว็บบอร์ดไปโดยไม่รู้ตัว
จากบ้านหลังเล็กๆ ที่มีลูกบ้านเข้ามาอาศัยอิงแอบ หาความสุนทรีย์ทางอารมณ์ยามเซ็งเพียงไม่กี่คน บ้านเพลงเก่าเริ่มเป็นที่รู้จักขยายวงกว้างขึ้น ผ่านสื่อหลายประเภท ทั้งทางอินเตอร์เน็ต สิ่งพิมพ์ วิทยุและโทรทัศน์
บ้านเริ่มขยับขยาย จากเว็บที่มีไม่กี่หน้า กลายเป็นเว็บที่แทบจะเรียกได้ว่า รวมเพลงเก่า และข้อมูลเพลงและศิลปินเก่าๆ ไว้มากที่สุดเว็บหนึ่งของประเทศไทยเลยทีเดียว หนึ่งในหน้าเว็บที่มีการเปลี่ยนแปลงไปด้วย คือ กระดานเพลงเก่า หรือ เว็บบอร์ด สถานที่พบปะพูดคุย แลกเปลี่ยนความคิด ประสบการณ์ของบรรดาสมาชิกคอเพลงเก่าทั้งหลาย ซึ่งกลายเป็นหน้า ที่ แม้แต่วัยรุ่นก็พยักหน้าชอบใจ อิๆ
เนื่องจาก…
“เว็บบ้านเพลงเก่านี้ จัดทำขึ้นด้วยเจตนาบริสุทธิ์ มีจุดประสงค์เพื่อทำให้ทุกคน ได้ระลึกถึงคุณค่าดีๆ ของเพลงเก่า ไม่ให้สุญหายไปตามกาลเวลา…
….เราทำเว็บนี้ มิได้หวังผลประโยชน์ใดๆ เลย ค่าใช้จ่ายต่างๆ ผู้จัดทำและทีมงานได้เสียสละเงินส่วนตัว เพื่อส่วนรวม และยืนยันที่จะไม่รับค่าโฆษณาใดๆ ทั้งสิ้น
พวกเราจะขอทำเว็บนี้ต่อไป จนกว่าจะเกิดเหตุสุดวิสัย ที่ไม่สามารถทำให้เราทำเว็บนี้ต่อไปได้…”
นี่คือ ปณิธานของผู้จัดทำเว็บและทีมงาน
เมื่อเป็นที่รู้จัก เป็นธรรมดาที่ต้องมีคนเข้ามาทั้งฟังและดูดเพลงกันมากขึ้น เพลงเริ่มฟังติดๆ ขัดๆ บอร์ดก็เดี้ยงเป็นระยะๆ บ่อยเข้า ก็ถึงขนาดทำให้บ้านเสียศูนย์  เจอวิกฤตระลอกแรกเข้าเมื่อปี 47 จนต้องมีการจัด มีตติ้งบ้านเพลงเก่า เป็นครั้งแรกเมื่อต้นปี 48  เพื่อหาทุนผ่านอุปสรรคกันไป
กระนั้นก็ตาม การสัญจรออนไลน์เข้าบ้านเพลงเก่าของเหล่าบรรดานักฟังและนักดูด ไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย จนในที่สุดผู้ให้บริการ Server บ้านเพลง
เก่าฟรี ต้องขอถอนตัว เพราะพาเอาเว็บอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ด้วยล่มเป็นกิจวัตร
แต่แล้ว…
สวรรค์ยังมีตา คนดียังมีอยู่ ด้วยเล็งเห็นคุณค่าของเว็บ และเจตนารมณ์อันแน่วแน่ของผู้จัดทำ ในที่สุดอัศวินม้าขาวสวมหมวกแดง คุณณัฐไชย ทับทิมทอง เจ้าของ Web Hosting Standhost.com  ก็ขี่ม้า เอ๊ย ยื่นมือเข้ามาช่วย โดยเอื้อเฟื้อ Server ให้เว็บบ้านเพลงเก่าโดยไม่คิดมูลค่าใดๆ ทั้งสิ้น (แถมดูแลสารทุกข์สุขดิบให้เสร็จสรรพ)
บ้านกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง แต่หลังจากหายใจ หายคอทั่วท้องได้ไม่นาน มรสุมจอมดูดก่อตัวอีกครั้ง ปริมาณผู้ฟังก็ยังคงทะลัก Traffic โหลดล้นจนก่อความเสียหายให้กับ Server ของ Standhost ในที่สุด
 
วิกฤตมาเยือนอีกครั้ง…
 
“เราจะเห็นเพื่อนแท้ ก็ต่อเมื่อเราไม่เหลืออะไร” ช่างสอดคล้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเสียนี่กระไร…
วิกฤตนี้ ทำให้เราได้เห็น “ศรัทธา” อันแรงกล้าและมากมายของสมาชิก และผู้รักในเสียงเพลงเก่า ทั้งแฟนขาประจำและขาจร
“ศรัทธา” ที่หลั่งไหล จนทำให้บ้านเพลงเก่า สามารถซื้อ Server ราคาสามหมื่นสี่โดยประมาณ เป็นของตัวเองได้ ภายในเวลาเพียงสองสัปดาห์!
ตะลึง อะแมซิ่ง ซึโก้ย คือ คำคุณศัพท์หลายภาษาที่อยากบอกเป็นเสียงเดียว
เหตุการณ์บางอย่าง ก็เผยให้เห็นอะไรบางอย่างหรือหลายอย่างได้
 
ใต้ก้อนหิน อาจมีต้นกล้าที่ซ่อนอยู่…
 
กันยา ณ เดือนเก้า
30/01/07