หากบล็อคนี้ยังมีชีวิตอยู่ถึงเวลานั้น จะมาเช็คคำพยากรณ์
 
 
*************************
 
 
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 มิ.ย.ที่ผ่านมา เป็นครั้งที่สอง ที่ได้ไป "อาศรมศรัทธาธรรม" จ.ชัยภูมิ กับภารกิจบุญถวายสังฆทานชดใช้กรรมหนักในอดีตชาติของพี่ชาย ที่ได้ไปขโมยของวัดถึง 6 ครั้ง
ปู่ผู้เป็นร่างทรงในป้า บอกว่า หากอยากให้กรรมหมดไวๆ ต้องใช้วิธี ถวายสังฆทาน 9 ชุด 6 ครั้ง
ภารกิจบุญจึงเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันมาฆบูชาที่ผ่านมา เรามีโอกาสได้ร่วมขบวนกับเค้าด้วย ในครั้งนั้น เราไม่คิดจะถามอะไรกับปู่ จะมีก็แต่พี่ชายที่ถามแทนให้เรื่องรถว่า จะได้เปลี่ยนเมื่อไหร่
แต่มาครั้งสุดท้าย เมื่อเลยวันวิสาขบูชามาได้สามวัน เราได้ไปร่วมบุญอีกเป็นครั้งที่สอง คราวนี้ มีแม่มาด้วย พอถูกแม่ยุให้ถามปู่เรื่องหลานเวรหลานกรรม ทีนี้มาเข้าเรื่องเรายาวเลย แต่พอจะสรุปสั้นๆ ได้ดังนี้
 
  • ในอดีตชาติ (ไม่รู้ชาติไหน) เคยเป็นชาวธิเบต ทำหน้าที่เดินอาหารอยู่ในสำนักสงฆ์และชี (มิน่าหล่ะ ความชำนาญติดตัวมาถึงชาตินี้ ไปปฏิบัติธรรมวัดไหน เป็นได้เดินอาหารซะเกือบทุกวัด…เหอะๆ ว่าไปนั่น)
  • ถ้าจะบวชก็บวชได้ แต่ยังไม่ถึงเวลา และปู่แนะนำว่า อยู่เป็นฆราวาสรักษาศีลไปดีกว่า จะได้ทำบุญและช่วยเหลือคนได้มากกว่า
  • ในวัย 42 จะมีโอกาสได้ไปสังเวชนียสถาน กับครอบครัว (พี่ชายรีบบอกว่า ไปด้วยๆ) แบบไม่ต้องห่วงอะไร (ตอนนี้ไม่ได้ไปเพราะ ยังมีห่วง ยังมีทุกข์อยู่)
  • ในวัย 44 จะมีธุรกิจเป็นของตัวเอง (อันนี้ไม่เคยอยู่ในหัวเลย จะเป็นไปได้ไง???)
  • ในวัย 50 เริ่มเบื่อหน่ายทางโลก จะปล่อยวางกิจการงานที่ทำให้ลูกหลานดำเนินการต่อไป (ช้าไปตั้งสิบปีนะ ทีแรกตั้งใจว่า ถ้าเป็นไปได้ จะหยุดทำงาน ปลีกวิเวกทั้งกายและใจ ปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง เมื่ออายุ 40 แต่จากสภาพการณ์ปัจจุบัน คงเป็นไปไม่ได้แล้ว เอาเป็นว่า รอดูเมื่อตอน 50 แล้วกัน)
  • ในวัย 54 อาจจะได้เป็นครูสอนกรรมฐาน (ปู่แนะนำให้ไปฝึก มโนมยิทธิ ตามแนวหลวงพ่อฤาษีลิงดำ ที่บ้านซอยสายลม)
  • และ ในวัย 68 จะเกิดเหตุการณ์บางอย่างกับชีวิต ถ้ามีกำลังใจ และบุญบารมีดี จนสามารถเอาตัวรอดได้ ก็จะมีอายุยืนเป็นร้อยๆ ปี (หงั่กๆๆๆ)
 
อดีตเป็นสิ่งที่ผ่านไปแล้ว อนาคตยังมาไม่ถึง ทุกสิ่งมีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา และเป็นไปตามกฎไตรลักษณ์ คงไม่มีอะไรที่ถูกกะเกณฑ์ หรือ กำหนดตายตัวได้แน่นอน
เราก็คงได้แต่รับฟังและรับรู้ แต่ไม่ใส่ใจ (แค่พิมพ์ไว้เป็นหลักฐาน ) กับคำพยากรณ์ ถึงขนาดยึดมาเป็นอารมณ์ เพราะสิ่งสำคัญที่สุดของชีวิต ล้วนอยู่ ณ "ปัจจุบัน"
 
 
กันยา ณ เดือนเก้า
06/06/07