อ่า..อย่าเพิ่งตกใจ กับ ตบมันที่ไม่ใช่เผือก
 
************************
 
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา หลังจากไหว้เจ้าสาร์ทจีนเสร็จ ด้วยความร่วมมือของพี่+น้องสาว และแม่ ทำให้เราไปฟังธรรมทันตอน 9 โมงเช้า ที่สโมสรโรงพยาบาลทหารเรือ
พี่สาวคนที่สองว่าจะตามไป แต่แล้วก็ไม่ไป แถมเราโทรไปจะถามว่ามาไหม เพราะเค้าให้นั่งเป็นวงกลม จะได้จองที่ไว้ให้ ก็ไม่รับสายซะอีก
ก็ไม่แปลกใจที่มาถึงห้องประชุมแล้ว เจอให้นั่งจับกลุ่มเป็นวงกลม 6 ที่ เพราะช่วงเช้านี้เป็นการบรรยายธรรมของ ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ นั่นเอง
เราได้นั่งรวมกลุ่มกับชายหนุ่มหนึ่ง ชายมีอายุหนึ่ง และหญิงสาวในวัยรุ่นอีกสองที่มากับชายหนุ่ม อีกที่กันไว้ให้พี่สาว แต่ดันไม่มา หลังเบรคเลยไม่จองให้แล้ว…เชรอะ
 
ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ : จิต สติ ความคิด
 
  • ให้หยุดคิด ตอนจิตเกิด
  • ถ้าแยกจิต กับความคิดได้ ก็คือ แยกรูป แยกนาม
  • สัมมาสมาธิ > เห็นความคิด เห็นจิต
  • เสียงที่ขึ้นมาจากใจ > วิตก วิจารณ์
  • สติมีที่สร้างอยู่ 4 คือ กาย เวทนา จิต ธรรม
  • วิธีตบทิ้ง(ละทันที) เมื่อจิตเกิดอกุศลของดร. คือ หลบ-หนี / เปลี่ยนเรื่อง ให้นึกถึงพระรัตนตรัย / ไปที่เป้าหมาย เราเกิดมาทำไม / ใช้สมถะ / ฝึกคิดในแง่ดี (positive thinking) / ดุด่าตัวเอง
  • พึงละอกุศล และยังกุศลให้มากๆ จิตจะผ่องใส
  • ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนเป็นครูฝึกให้เราดูจิต
  • มีสติอย่างมีเป้าหมาย (แต่ไม่ต้องอิน) เป้าหมายคือ การสะสมสติ
  • จากการวิเคราะห์ อะไรที่ทำได้เกิน 21 ครั้งขึ้นไป จะกลายเป็นเรื่องง่าย
  • จิตที่เกิดตอนเกิดอกุศล ไว้ใจไม่ได้
  • พรหมวิหาร 4 ที่ถูกต้อง คือ เกิดตอนมีสติ และจิตว่าง
  • เมื่อความเห็นไม่ตรงกัน การเห็นธรรมย่อมเกิดขึ้น
 
ทีแรกก็นั่งจับกลุ่มกันดีอยู่หรอก นึกว่าดร. จะให้ทำอะไร พอหลังเบรค ก็กลายเป็นนั่งกันมั่วไปเลย เหอะๆ
 
ภาคบ่าย
หลวงปู่พุทธะอิสระ : การเรียนรู้ชีวิต
 
หลวงปู่เทศน์ไม่มาก จะเน้นปุจฉา-วิสัชนาซะมากกว่า
 
  • ไม่เพิ่มขยะใหม่ กำจัดขยะเก่า ทำของดี(สติ)ให้มีขึ้น
  • วิชาที่แท้จริงของพุทธธรรม อยู่ภายในชีวิตเรานี่เอง
  • ชีวิตคือวิชา การจะรู้วิชา จำเป็นต้องมีปัญญา (ใช้ปัญญานำพาชีวิต)
  • จืด ขม เย็น > อาหารที่ไม่ถูกกับมะเร็ง คาว รสจัด > อาหารส่งเสริมมะเร็ง
ก่อนจบพิธีถวายสังฆทาน ให้พร ลาพระรัตนตรัย และลาหลวงปู่ หลวงปู่นำยาสีฟันที่หลวงปู่คิดสูตรขึ้นเองมาแจกด้วย นับว่าเรายังมีโชคกับเค้าบ้าง ที่ได้รับแจก ยังไม่ได้ใช้ดูเลย กะว่าทิพย์นิยมหลอดที่ใช้อยู่นี่หมดเมื่อไหร่ ถึงจะได้ฤกษ์
 
 
 
จันทร์ที่ 27 : ปิดหูซ้ายขวา ปิดตาสองข้าง ปิดปากเสียบ้าง นั่งนอนสบาย
ช่วงบ่ายของวันนี้ แม้จะเป็นเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง บวกกับความทุลักทุเลในการพาเจ้าหลานสาวจอมซน อุ่นอุ๊น ตะลอนทัวร์ไปด้วย แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกดีทีเดียว
นุ่นโทรมาหาตอนสายๆ บอก ไม่ไหวแล้วพี่ เหมือนอยู่ในนรก วังวนแห่งรักนี้วุ่นวาย ทรมานใจจริงหนอ พี่ช่วยคิดหน่อยไปไหนดี วันนี้คงไม่มีกระจิตกระใจจะทำงานแล้ว
วัดในกรุงเทพฯ ไม่เอาเหรอ งั้นไปวัดแถวปริมณฑลอย่างปทุมธานี ที่ "วัดปัญญานันทาราม" ของ หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ แล้วกัน เราเสนอ (เพราะอยากไป อิๆ)
นุ่นเห็นดีด้วย เลยนัดเจอกันที่สถานีหมอชิต ตอนบ่ายโมง
เราจำเป็นต้องพาอุ๊น หลานสาวที่ได้หยุดเรียน 5 วัน เพราะมีนร.ที่ร.ร.ป่วยเป็นโรค มือ เท้า ปากไปด้วย ถ้าปล่อยอยู่บ้าน จะไม่มีใครดูแล เลยได้ทำหน้าที่แม่(เลี้ยง)จำเป็นอีกแล้ว ส่วนแม่จริงต้องไปทำงานจ่ะ
กว่าเรือข้ามฝาก เพื่อพาเราไปต่อรถไฟฟ้าที่สถานีสะพานตากสินจะออกตัว โอ้โห เล่นเอาอุ๊นบ่นไปหลายตลบ อากาศก็ร้อน ผมเผ้าก็กระเซิง แต่พอได้ขึ้นรถไฟฟ้าแล้ว ก็ดีขึ้น และเริ่มออกลาย ได้มาขึ้นรถนุ่นเอาตอนบ่ายโมงกว่าๆ จะบ่ายสองเข้าไปแล้วนั่น
นุ่นพอจะคุ้นทาง เลยไม่ต้องอาศัยแผนที่ที่เราพรินท์ไปเผื่อ แต่ก็มีอาศัยปากเพื่อถามทางบ้างนิดหน่อย
พวกเราไปถึงวัดปัญญาฯ ราวบ่ายสองกว่า ดีที่อุ๊นได้นอนหยุดซนไปบ้าง พอปลุกให้ตื่นเมื่อถึงวัด เลยไม่ค่อยงัวเงีย
วัดเงียบสงบ ร่มรื่นดี แต่ลมไม่ค่อยมี เลยออกจะอบอ้าวไปหน่อยนึง อาคารแรกที่ได้เยี่ยมเยียนคือ ห้องน้ำ ซึ่งสะอาด เรียบร้อยดี
ส่วนตึกรามอาคาร วิหาร โบสถ์ สถานปฎิบัติธรรม อื่นๆ ก็แลดูทันสมัย เหมือนไม่ได้มาวัด เพราะไม่มีหน้าบัน หน้าจั่ว หัวนาค หางหงษ์ คันทวยให้ได้เห็นเลย
พระสงฆ์ทุกรูปที่ได้พบ จะทักพวกเราโดยเฉพาะอุ๊น (คงไม่ค่อยมีเด็กๆ มาในวันธรรมดาเช่นนี้) อุ๊นก็ได้แต่เขินอายม้วนต้วน ไม่ยอมตอบคำถาม ต้องคอยให้แม่เลี้ยงกระตุ้น
หลังจากเดินสำรวจวัดจนสาแก่ใจกันแล้ว พวกเราพากันไปทำบุญบริจาคปัจจัยสร้างวัด พระสงฆ์ในอาคารรับบริจาค ท่านก็สนุกสนานกับการสอนอุ๊นให้ท่องบทอาขยาน จากตุ๊กตาดินเผารูปลิงปิดหู ตา ปาก ที่มีว่า "ปิดหูซ้ายขวา ปิดตาสองข้าง ปิดปากเสียบ้าง นั่งนอนสบาย"
ได้มาวัด ทำบุญ จิตใจสดใส เบิกบานแล้ว ก็ได้เวลากลับ นุ่นขับรถด้วยความอดทน เพราะต้องต่อสู้ทั้งกับความง่วงของตัวเอง และความซนของอุ๊น พามาส่งให้ตรงจุดเดิมที่มารับโดยสวัสดิภาพ
จากจุดนั้น เราก็ต้องผจญภัยพาอุ๊นกลับบ้านย้อนทางเดิมเพียงลำพังต่อไป…
 
ก็ต้องขอกล่าวอนุโมทนากับนุ่น ที่ชวนหาเรื่องให้ได้ทำบุญไว้ ณ ที่นี้ด้วย และหวังว่า สภาพจิตใจที่ยับเยินนุ่นคงจะดีขึ้นในเร็ววันนี้นะจ๊ะ
 
 
กันยา ณ เดือนเก้า
28/08/07